Rouwbegeleidingstraject ‘Samen Verder’.

maart 1, 2017 geve

Ouderen worden vaker geconfronteerd met het verlies van mensen uit hun omgeving dan jongere mensen. De aanname bestaat vaak dat het bij de leeftijd hoort en dat de oudere er als vanzelfsprekend mee om weet te gaan. Niets is minder waar. Juist het feit dat het op latere leeftijd vaker voorkomt dat men dierbaren verliest maakt dat de veerkracht minder wordt. Ook voor mensen op oudere leeftijd is het verlies van een dierbare ingrijpend, al hoort het bij het ouder worden. Bovendien zijn er naast het verlies van dierbaren vaak ook verliezen op andere gebieden; verlies van gezondheid, verlies van relaties, verlies van werk. Het vormt een aaneenschakeling van gebeurtenissen die niet zelden leiden tot eenzaamheid en zelfs depressie. Daar komt bij dat de wereld er inmiddels zo anders is uit komen te zien. Ouderen niet zo gewend zijn hulp te vragen of hun gevoelens te laten zien, en in deze moderne individualistische tijd wordt dat vaak wel verwacht. De oudere ziet zichzelf niet graag als een last en probeert zich goed te houden. Dat is niet makkelijk; het overlijden van leeftijdgenoten confronteert ouderen met hun eigen sterfelijkheid. Dit alles maakt dat ouderen vaak in eenzaamheid rouwen.

 

Als ouderen in hun veerkracht worden aangetast, doet dat wat met de zelfredzaamheid. Men is niet meer in staat de deur uit te gaan, gaat slechter voor zichzelf zorgen en komt in een isolement terecht. Ouderen hebben een natuurlijke behoefte om terug te kijken op het leven. Als de verliezen het terugkijken vertroebelen en er geen zingeving meer wordt ervaring in het leven van vandaag de dag kan men vastlopen in negatieve gedachten.

 

Wat heeft het nog voor een zin?

Wat is er nog voor mij weggelegd?

Wie zit er nog op mij te wachten?

Waar doe ik het nog voor?

 

Deze gedachten maken het moeilijk om nog een toekomst te zien voor zichzelf samen met de anderen die er wel nog zijn. Het leven wordt uitzichtloos. Dit heeft vaak invloed op de omgeving van de oudere. Omgaan met een rouwende vader, moeder of vriend(in) is lang niet altijd eenvoudig. De uitzichtloosheid waarin iemand vast komt te zitten geeft vaak een gevoel van machteloosheid bij de omgeving. Voor zowel de oudere als zijn mantelzorger kan het leiden tot overbelasting. Onderzoek heeft aangetoond dat er onvoldoende aandacht is voor het cliëntsysteem (de omgeving) waardoor het zo belangrijke netwerk juist komt te vervallen. Een ‘gezond’ rouwproces gedijd onder een aantal factoren; psychologische flexibiliteit en veerkracht zijn van belang naast een steunende omgeving waar men zich geborgen, gehoord en welkom voelt. Vaak wordt naar rouw gekeken als een individueel proces, maar niets is minder waar. Rouwen doe je niet alleen. De steun van de eigen omgeving is van groot belang. Juist omdat die omgeving steeds kleiner wordt is dit vaak een probleem. Steun is dus niet alleen belangrijk voor de oudere zelf; ook zijn directe omgeving verdient aandacht en zorg.

 

In het rouwbegeleidingstraject is er aandacht voor zowel de oudere als zijn omgeving. Waarbij de oudere wordt ondersteund in zijn verlies en wordt gekeken naar hoe hij het leven als betekenisvol kan ervaren ondanks zijn verliezen. Daarnaast wordt met de directe omgeving gesproken over hoe men een ondersteunende rol kan spelen bij de oudere en kan omgaan met de eigen emoties en hindernissen die men ervaart. Mocht dit nodig zijn kan er bovendien in overleg met de oudere worden gekeken naar hoe men de mantelzorgtaken kan verdelen in organiseren. Het spreekt voor zich dat mocht er behoefte aan zijn zowel oudere als mantelzorger een individueel traject kan aanvragen.

 

Kosten rouwbegeleidingstraject; 400 euro voor 8 gesprekken waaronder een groepsbijeenkomst ‘samen verder’.

Delen?
FacebooktwitterlinkedinFacebooktwitterlinkedin